Ervaringen in de Gemeenteraad

zondag 30 januari 2011

Door Nelly Berkers-Lemmen

Bijna 1 jaar zit ik, Nelly Berkers-Lemmen, in de gemeenteraad van de gemeente Asten. De tijd gaat zo vlug. De vraag “ wat zijn je ervaringen in de gemeenteraad tot nu toe”, vertel er eens over”, is de aanleiding voor dit stukje. De vraag is makkelijker gesteld dan beantwoord. Meedraaien in de politieke arena is niet iets wat ik altijd al heb gewild. In 2009 volgde ik een cursus van het Politiek Scholings Centrum. De deelnemers werden aangemoedigd lid te worden van een politieke partij. Daar heb ik toen echt over nagedacht of ik dat wel zou doen. Maar het leek ook een logisch vervolg op deelname aan de cursus. Zo is het balletje gaan rollen. Iedereen zou in de gemeenteraad een tijd mee moeten kunnen draaien. Jongeren vanaf 18 jaar zouden bijvoorbeeld drie jaar lang gratis lid moeten kunnen worden van een politieke beweging. De drempel om zelf deel te nemen aan het politieke spel moet lager. Democratie is heel hard werken, dat heb ik afgelopen jaar geleerd.

De onderwerpen die de gemeenteraad behandeld zijn boeiend, spannend soms ook saai. Ik sta tussen collega’s met veel politieke ervaring en dat maakt dat ik me niet altijd zelfverzekerd voel. Ik probeer zo veel mogelijk te leren. Want er is me toch een boel te leren. Het is hollen en vooral ook bewust stilstaan, ontspannen en eens rustig nadenken over het een en ander.

Onderwerpen die mij boeien, liggen dicht bij mijn persoonlijke interesses. Sport (alles), betaalbaarheid van voorzieningen in onze gemeente. Cultuur en natuur horen daar ook bij. Betaalbare voorzieningen voor de volgende generatie, onze kinderen dus, dat is mijn drijfveer. In één van onze buurgemeenten is discussie gaande over het terugbrengen van de gemeentelijke begroting. Dat willen ze bereiken door versobering van het voorzieningenniveau en door keuzes te maken. Bijvoorbeeld door samenwerking en efficiёnter gebruik van openbare ruimten. In het Algemeen Dagblad van afgelopen vrijdag stond het bericht “scholen kunnen verdienen aan buitenschoolse opvang”. Na schooltijd worden de lokalen omgebouwd tot bso-ruimte, waarvoor de basisschool huur ontvangt. En zelfs zijn er al initiatieven waarbij de basisschool zelf buitenschoolse opvang organiseert. Het geld dat scholen daarmee verdienen kan ten goede komen aan het onderwijs in plaats dat het naar particuliere organisaties gaat. Daar wij in een krimpregio wonen moet elk dubbeltje worden omgedraaid om onze dorpen leuk en leefbaar te houden voor volgende generaties.